Palau Sant Jordi’de sahneye çıkan Guardiola, yardıma ihtiyacı olan çocuklar ve Gazze’deki gelişmeler konusunda dikkat çekici bir konuşma yaptı. Ebeveynlerini savaşta kaybeden çocukların durumu ve savaşın yarattığı travmalara değinen tecrübeli teknik adam, kamuoyunun sessizliğini eleştirdi.

Konuşmasına selam veren Guardiola, son iki yıldır medyada gördüğü bir sahneden etkilenerek, bir çocuğun annesinin enkaz altında olduğunu bilmeden kendi kendini filme alıp soru sorduğunu hatırlattı: “Acaba o çocuk ne düşünüyor?”

Guardiola, dünya kamuoyunun sessizliğini sert sözlerle eleştirdi ve insanların yalnız bırakıldığını hissettiklerini ifade etti: “Onları yalnız bıraktığımızı, terk ettiğimizi, ihmal ettiğimizi hissediyorum. Sanki ‘Neredesiniz? Gelin ve bize yardım edin’ diyorlar. Ama şimdiye kadar bunu yapmadık.”

İktidarların harekete geçmemesini korkuya bağlayan konuşmacı, masum insanların masum insanları öldürmeye yönlendirildiğini sözlerine ekledi. Bombaların yol açtığı yıkımın yanı sıra sessizlik yaratmasının altını çizdi ve şu çağrıyı yaptı: “Bombaların açtığı şey sessizliktir. Başka yöne bakmamız gerekiyor. Tek hedefleri bu: Bir adım öne çıkmamamız. Buna direnmeliyiz.”

Konuşmasının sonunda Filistin’e verilen desteğin evrensel bir duruş olduğunu vurgulayan Guardiola, “Dünyanın önünde durarak zayıf olanların yanında olduğumuzu gösteriyoruz. Bu sadece Filistin için değil, tüm davalar için bir bildiridir. İnsanlık için bir bildiridir.”

Bu sözler geniş çapta yankı buldu ve uluslararası basında geniş yer tuttu; sosyal medyada da çok sayıda paylaşıma konu oldu.

İnsanlık tarihinin en eski, en çok tartışılan ve cevabı vicdanımızın kuytu köşelerinde saklı olan meselelerinden biri de din ve ahlak ilişkisidir. Sıkça duyduğumuz “Dindar ama ahlaklı değil” veya “İnancımız yok ama dürüst ve merhametli” ifadeleri, bu iki kavramın birbirini nasıl etkilediğine ışık tutar. Peki, bu iki değer birbirinin yerine geçebilir mi, yoksa ayrılmaz bir bütünün parçaları mı? Ayrıca, ahlakın olmadığı bir yerde dinin anlamı nedir?

Din ve Ahlakın Bütünsel İlişkisi

Din ve ahlak, toplumların temel yapıtaşlarıdır ve birbirlerini tamamlayan iki kavramdır. Dinler, genellikle ahlaki değerler ve normlar içerir; örneğin, İslam’da adalet, dürüstlük ve merhamet en önemli değerler arasında sayılır. Ahlak ise, dinin bir parçası olarak devreye girer ve toplumda doğru davranışların yerleşmesini sağlar. Bir benzetme yapacak olursak, dini bir ağaca benzetirsek, ahlak bu ağacın meyvesidir. Kökü inanç, gövdesi ibadet ve dalları ise toplumsal kurallar olabilir. Ancak, bir ağaç meyve vermiyorsa, gölgesiyle bile toplumu ferahlatamıyorsa, sadece duruyor olması yeterli değildir.

Din ve Ahlak Arasındaki Dinamik

Din, insanı “kâmil” (olgun) bir noktaya ulaştırmayı hedefler; ancak içine doğru bakıldığında, dini uygulayanların bazı durumlarda hâlâ yalan söyleyebildiği, kul hakkı yediği veya komşusu açken tok yattığı görülür. Bu, dinî şekilciliği ve inancın derinliğini sorgulamayı gerektirir. Peki, din olmadan ahlak olur mu? Bu soruya evet cevabı verilir; tarih boyunca birçok dinin dışında yüksek erdemlere sahip insanlar da yaşamıştır. Dinin verdiği güç ve motivasyon, ahlak kurallarının içselleştirilmesini sağlar. Çünkü din, ahlaki kuralların sadece toplumsal bir talep olmaktan çıkıp, ilahi bir sorumluluğa dönüşmesini sağlar. “Kimse görmese de Allah görüyor” bilinci, en güçlü ahlaki denetimdir.

Ahlak Çerçevesinde Dinin Rolü ve Önemi

Ahlak, yoksa dinin anlamı tartışmalıdır; çünkü ahlak olmadan din bir ruh taşımaz. Tarih boyunca dinden bağımsız yüksek ahlaka sahip insanlar da vardır. Ancak din, ahlakı güçlendirir ve onu topluma taşır; bu nedenle ikisi birbirini tamamlar. Peygamber Efendimiz (s.a.v)’in, “Ben, güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim” sözünde de bu kurumların uyumu vurgulanır. Ahlak, dinin en güzel yansımasıdır; bir dinin büyüklüğü, inşa ettiği mabetlerin yüksekliğiyle değil, yetiştirdiği insanların dürüstlüğüyle ölçülür. Ayakta duran bir din, ahlaklı toplumlar sayesinde gerçek anlamını kazanır.

Sonuç: İnsan ve Toplum İçin Rehberlik

Sonuç olarak, din ve ahlak, birbirine zıt değil, insanın iç dünyasını ve toplum yaşamını güzelleştirmek amacıyla el ele yürüyen iki temel unsurdur. İyi bir insan olmak, sıfat ne olursa olsun, en büyük görevimizdir. İnsan olmayı başaramadan, mümin veya aydın olmak oldukça zordur. Hangi kaynaktan beslenirse beslensin, “iyi insan” olma çabası evrensel bir hedef olmalıdır. Güçlü topluluklar, vicdan ve inanç birlikteliğiyle inşa edilir ve dünya, bu insanların omuzlarında daha iyi bir hale gelir.

Şair Erkılıç, gece ve karanlığın insanlıkta yarattığı derin kırılmaları kendi şiirsel diliyle yeniden ele alıyor. Siyasetin yorduğu, soykırımın sürdüğü ve adaletsizliğin hüküm sürdüğü bir dünyada, esrarengiz gece ve gayya kavramları üzerinden insanın içsel dünyası ve toplumsal sorunlara dikkat çekiyor. Bu kısmında, gece ve gayya metaforlarıyla insanın iç dünyasındaki çatışmalara vurgu yapıyor.

Güneş ve Karanlık: Bir İçsel Çatışma

Şiir, güneşi ve karanlığı betimleyerek gündelik yaşamın karmaşasında insanoğlunun iç çatışmasını anlatıyor. Güneşi gördüm, karanlık ırzına geçmek üzreydi; rüya sandım, hayıra yordum ancak gerçek, güneşin karanlığı içmek üzereydi şeklinde anlatımlar farklı duyguları dile getiriyor. Bu anlatımlar, insanın gerçeklik ve hayal arasındaki sınırı sorgulamasını temsil ediyor.

Ölüm ve Zulüm Dönüşüm

İnsanların ve dünyanın yaşadığı zulüm ve ölüm temalarıyla anlatım güçleniyor. Bin bir zulüm, çekilen çile ve kurulan hilelerle örülü toplum yapısı, kayıplar ve umutsuzluk vurgulanıyor. Bu bölümde, yaşamın kırılganlığı ve ölüm gerçeği, ab ve hayat kavramlarıyla masalsı bir dil kullanılarak anlatılıyor. Ölümün su gibi hayatı aldıktan sonra veya hayattan koparma çabası, insanın varoluş mücadelesini gözler önüne seriyor.

Siyaset ve Toplumsal Çığlıklar

Siyasetin ve hukuksuzlukların egemen olduğu, sevgisiz ve aşkı olmadan bir dünya tasvir ediliyor. Bu bölümde, derin kazılan kuyular, kuyu ve su gibi motifler üzerinden toplumun acı ve çaresizlik duygusu anlatılıyor. İnsanların içsel ve dışsal çatışmaları, kuyu metaforlarıyla yoğun şekilde vurgulanıyor.

Uyanış ve Umut Mesajı

‘Uykuda mısın sevgili yarim’ türküsüyle uyanış ve yeni bir dünyanın haberciliği yapılıyor. Esrarlı ve yaşanabilir bir hayata ulaşma arzusu, içsel bir aydınlanmayı ve ruhani bir uyanışı temsil ediyor. Bu şiirsel anlatımda, hayata ve insana yeniden duygu ve umutla bakışın önemine vurgu yapılıyor.

Yazar Said Ercan, konuşmasına bu sözlerle başladı: “Vicdan insanlığın navigasyonudur.” Gazze’ye düzenlenen yardım seferine katılırken, mazlum Gazze halkına umut olmaya çalıştığını belirtti. Ercan, İsrail’in uzun süredir Gazze halkına yönelik zulüm uyguladığını vurguladı.

Yardım etmenin önemi ve medeniyet anlayışı

Said Ercan, aktivistlik yaptığı sırada, terörist İsrail askerlerinin kendisine sorduğu soruya yanıt verdi: “Mazlum çocuklara yardım etmek için buradayım.” Ayrıca, ekledi: “Emin olun, siz mazlum olsaydınız, ben de sizin için buradaydım. Medeniyetimiz, insan medeniyetidir.”

İsrail askerlerinin korkaklığı ve müdahale

Ercan, İsrail askerlerinin korkak ve beceriksiz olduğunu belirterek, “Gemimize 40 asker müdahale etti, yüzlerini görmek mümkün değildi. Haklı olan her zaman korkar,” ifadelerini kullandı. Kendilerinin haklı mücadele verdiklerini vurguladı.

Gazzeliler gerçek kahramanlardır

Said Ercan, Gazze halkını kahraman olarak tanımladı: “Gerçek kahramanlar, çocuk, kadın, yaşlı demeden, büyük bedeller ödeyerek direnen tüm Gazzelilerdir.” Bunlar, yaklaşık 70 bin şehit vererek, açlık ve susuzluk içinde boyun eğmediler.

Cezaevinde özgürlük mesajı

Ercan, cezaevinde yaşadığı deneyimleri anlattı: “İsrail askerleri, kötü muameleye rağmen, az olan reçellerle cezaevinin duvarlarına özgür Filistin yazdılar. Kendilerine kötü davranıldığını ve hakikati yüzlerine söylediklerini ifade etti.”

Türkiye’ye sıkı sarılmalıyız

Said Ercan, konuşmasında Türkiye’nin İmam Hatipli nesline vurgu yaptı: “7 Ekim 2024’ten beri 2 milyon kişi Müslüman oldu, ruhlar dirildi. Bir İtalyan kardeşimiz, İsrail’in cezaevindeyken Müslüman oldu. Dünya İslam’a ilgi gösteriyor ve Türkiye’yi sımsıkı tutmalıyız. Ayrıca, İmam Hatipleri ve değerlerinden uzaklaştırmaya çalışanlara karşı uyanık olmalıyız. Bu saldırıların arkasında siyonist lobiler var ve Z kuşağının gelişimi bile onlardan geliyor.”

Yardım için insani değerler yeterlidir

Said Ercan, son olarak şunları söyledi: “Dünyanın farklı yerlerinden insanlar, Sumud Filosunda yer aldı. Çünkü Gazze’ye yardım etmek için insan olmak yeterlidir.”

Prof. Dr. Zakir Avşar, Douglas’ın şiirindeki “unutma beni” çağrısının, sadece sevgiliye değil, insanlık vicdanına da seslendiğini vurguladı. Gazzelilerin sesinin, evrensel bir sesleniş olduğunu belirten Avşar, “Bugün Gazze’de yaşananlar, bu çağrının yeniden yankı bulduğu anlar” dedi.

“Gazze’de yaşananlar soykırım suçlarının tüm unsurlarını içeriyor”

Gazze’de devam eden bombardıman, abluka ve göç durumunu anlatan Prof. Avşar, bu trajedinin modern çağın en uzun süreli insanlık dramı haline geldiğini söyledi. Çocukların hedef alınması, hastanelerin vurulması ve sivillerin açlığa mahkum edilmesi, uluslararası hukuka göre soykırım suçlarının sınırlarını aşıyor. Durumun politik değil, insanlığa meydan okuyan bir mesele olduğunu vurguladı.

“Uluslararası toplum, sadece ateşkes değil kalıcı önlemler almalı”

Uluslararası topluma seslenen Avşar, sorunların çözümünün sadece ateşkes sağlamak değil, kalıcı koruma mekanizmaları geliştirmek olduğunu dile getirdi. Gazze halkının yaşama hakkını korumanın, barış anlaşmasından öte bir ihtiyaç olduğunu belirtti. Ayrıca, Filistin direnişinin temelinde yatan “sumud” (sebat ve direniş) kavramının, varoluş felsefesi olduğunu ve insanlığın vicdanını korumanın temel amacı olduğunu ifade etti.

“Unutma Beni” çiçeği, hayatını kaybedenlerin sembolü

Gazze’de hayatını kaybedenler ve masum sivillerin anısı için sembolleştirilen “unutma beni” çiçeğine (myosotis) değinen Avşar, bu çiçeğin vefa, hatırlama ve insanlık onurunun simgesi olduğunu hatırlattı. Avşar, “Unutmak, zalimlerin işini kolaylaştırır; hatırlamak ise mazlumların varlığını onurlandırır” diyerek, Bosna ve Srebrenitsa örneğinde de olduğu gibi, bu çiçeğin anlamını vurguladı. Gazze’deki kayıpların da bu sembolle anılması gerektiğine dikkat çekti.

İnsanlık ittifakının zulme karşı ayakta olduğunu vurgulayan Yılmaz, şunları söyledi: “Filistin’de haklı olan er veya geç kazanacak. Kimliği, dini ne olursa olsun, dünyanın neresinde yaşıyor olursa olsun, uluslararası kuruluşların aczi karşısında insanlığın ortak erdemlerde birleşmesi en büyük güçtür. Türkiye olarak tutumumuz nettir; acil ateşkes, yeterli insani yardım ve iki devletli siyasi çözüm.”