İnsani Değerler ve Toplumsal Merhamet: Cuma Hutbesinde Vurgular

İnsani Değerler ve Toplumsal Merhamet

İNSAN! Muhterem Müslümanlar! Yüce Rabbimiz insanı, aklıyla düşünen, kalbiyle hisseden, iradesiyle tercih yapan ve yaptığı seçimlerle hayatını anlamla dolduran özel bir varlık olarak yaratmıştır. Doğum bir lütuf, asıl olan ise ömür boyu insan kalabilmektir. Allah’ın rızasını gözetmek ve yaratılış gayesine uygun bir hayat sürmek için içimizdeki iyiliği açık tutmalı, kötülükleri içeri almamalıyız.

Aziz Müminler! İnsanlığın sadece büyük işlerde değil, gündelik yaşamın küçük anlarında da saklı olduğunu unutmamalıyız. Asr-ı Saadette yaşanan bir olay, merhametin ve saygının önemini hatırlatır. Yaşlı bir adama yardımcı olmak için yer vermeyenler, Efendimiz’in (s.a.s) hitabıyla uyarılır: “Küçüğümüze merhamet etmeyen ve büyüğümüze saygı göstermeyen bizden değildir.” Bu söz, yaşlılara hürmet, çocuklara şefkat, anne ve babaya iyilik, hastalara ziyaret ve komşuya selam vermenin toplumsal barışa olan katkısını öne çıkarır.

Kıymetli Müslümanlar! İnsan, Rabbinin kendisine verdiği değeri unutmamalı; dış görünüş, servet, makam gibi dünyevi göstergelerle ölçülmemeli. Gerçek zenginlik, ihtiyaç sahiplerini gözetmek; gerçek güç, öfkeyi dizginlemek; gerçek üstünlük ise takva sahibi olmaktır.

Kardeşlerim! İç muhasebe ve affetme için daha çok vakit ayırmalı, kırgınlıkları gelecek kuşaklara taşımamalıyız. İnsanlık açısından örnek olan davranışlar sergilemeli, komşuluk ilişkilerini güçlendirmeli ve çocuklar ile yaşlılara karşı şefkâtı eksik etmemeliyiz. Hutbemizde tekrarlanan çağrıyla, evlerimize şefkati, sokaklarımıza merhameti ve ticaretimize dürüstlüğü hakim kılmak için harekete geçmeliyiz. Dilimizi gıybetten, kalbimizi kibirden arındırmalı; güç ve sözlerimizi kırılan kalpleri onarmaya yönlendirmeliyiz. Böylece bu dünya ile ektiğimiz merhametin ahirette karşılık bulacağı ifade edilmiştir.

Kaynaklar: Tirmizî, Birr, 15; Kıyâmet, 75/36